सनातन धर्ममा दुई प्रकारका धारहरू देख्न पाइन्छ। एउटा पुरुषवादी धार र अर्को प्रकृतिवादी धार। वा भनौँ सूर्यवंशी परम्परा र चन्द्रवंशी परम्परा। र युग वा समयको चक्रमा कहिले सूर्यवंशी परम्परा हाबी हुन्छ त कहिले चन्द्रवंशी परम्परा। सूर्यवंशी परम्पराको गुण हुन्छ अनुशासन, धर्म अथवा कर्तव्य पालना, मान-सम्मान, सत्य। चन्द्रवंशी परम्पराको गुण हुन्छ सौन्दर्यता, सृजनात्मकता, स्वतन्त्रता। दुवै सभ्यताका दर्शनको राम्रा नराम्रा आयामहरू छन्। एउटा मात्र परम्परा आफैँमा अपूर्ण जस्तो लाग्छ। यी दुईमध्ये एक धारवादी हुनुभन्दा शायद यी दुवै परम्पराको सुन्दर समायोजनले नै पूर्ण व्यावहारिक र पारमार्थिक सत्यको दर्शन सिर्जना गर्न सक्छ जस्तो लाग्छ।
