पल्टिएका पात्रोका पानासँगै
नयाँ वर्ष २०८३ तिमी आयौ,
नयाँ केवल पात्रोको पाना पल्टिँनु होइन,
यो त भित्रको आकाशमा
नयाँ सूर्य उदाउनु हो,
जहाँ पुराना छायाहरू
शान्त रूपमा हराउँदै जान्छन्,
र चेतनाको उज्यालो
निस्तब्धताको लालिमामा फैलिँदै जान्छ।
पानाहरु हरेक वर्ष पल्टिँदै गएका छन्,
तर ती पानाका पलहरूमा
साँच्चै हामी बाँच्यौ त..?
पानाहरू त पल्टिरहे,
तर के हामी कहिल्यै
यो क्षणमा पूर्ण रूपमा
“हुनु” मा आयौँ त?
यसैले,
छोडिदेऊ हिजोका बोझहरू,
ती यादहरू,
ती पश्चातापहरू,
किनकि
नदीले बगेको पानी फर्काउँदैन।
भोलिको चिन्ता पनि छोड,
किनकि
भविष्य कल्पनाको धुँवा झैँ हो
छुन खोज्दा समाइँदैन।
न त नयाँ वस्त्रले,
न त मिठा खानाले,
तर नयाँ चेतनाले
जीवन सुन्दर बनाउँछ।
बस,
एक गहिरो श्वासमा आऔँ,
यो एक क्षण “हुनु”मा बसौँ
यही नै जीवनको ढोका हो,
यही नै परम सत्यको स्पर्श हो।
जब मन शान्त हुन्छ,
त्यहाँ कुनै द्वन्द्व हुँदैन,
त्यहाँ कुनै चाहना हुँदैन,
त्यहाँ कुनै डर हुँदैन,
केवल एक मौन आनन्द हुन्छ।
आउ, ध्यानको सानो बीउ रोपौँ ,
प्रेमको जलले सिचौ ,
सजगताको घामले उमारौँ,
त्यसपछि हेर्दै जाऊ,
भित्रैबाट फूल फुल्नेछन्।
त्यही क्षण
संसार बदलिन्छ
किनकि संसार
हाम्रो चेतनाको दर्पण हो।
हामी जे खोज्दैछौ,
त्यो हामीभित्र नै छ,
त्यसैले,
नयाँ वर्ष दौड होइन,
नयाँ वर्ष “विश्राम” होस्;
नयाँ वर्ष खोज होइन,
नयाँ वर्ष “अनुभूति” होस्।
हरेक बिहान
श्वाससँग मित्रता गरौँ,
हरेक साँझ
मौन-श्रवण सँग आलिङ्गन गरौँ।
बिस्तारै जीवन आफैँ
उत्सवमा बदलिनेछ।
पात्रोका नयाँ पानासँगै
साँचो नयाँपन
हामीभित्र जन्मिनेछ।
जहाँ न समय हुन्छ,
न तिम्रो र मेरो दूरी हुन्छ,
हुन्छ त केवल शान्ति, मौन, प्रेम र प्रकाश,
यही हो
नयाँ वर्ष २०८३ को तिमीलाई उपहार!!
दियालो मासिक 