लेखन

लेखन जुन बिषयमा पनि हुन सक्छ । जस्तो पनि हुन सक्छ । किताब पानाहरुको संग्रह मात्र हैन । यो कसैको कल्पना र अनुभवको संग्रह हो । आफ्नो अनुभव वा कल्पनालाई जति वास्तविक बनाउन सकियो । त्यो लेख त्यति नै जिउदो हुन्छ ।  किताब भित्र संसार हुन्छ । यो सामान्य कुरा हैन । जति जति हामी अक्षरसँग बहन्छौ त्यति नै हामी त्यो संसारमा प्रवेश गर्दै जान्छौ । पढुन्जेल त वास्तविक संसार पनि भुलीन्छ । 

लेखनमा समयलाई पनि संग्रहित गर्न सक्ने क्षमता हुन्छ । भाषाको उत्पत्ति हुनु भन्दा पहिला पनि समयलाई संग्रहित गर्न विभिन्न कलाहरुको आविष्कार भएको हामीलाई थाहा छ तर सबै भन्दा प्रभावकारी भने अहिले सम्म पनि लेखन नै सावित भएको हामी अनुभव गर्न सक्छौ । लेखनले आफु र जगतलाई अझ गहिराईमा बुझ्न मद्दत पुर्याउछ । यो एउटा उखान सँग मिल्दो जुल्दो लाग्छ ” लहरो तन्दा पहरो गर्जिन्छ । ” भन्नूको अर्थ लेख्न बस्दा , सुरुमा त केही छैन , के लेख्ने जस्तो लाग्न सक्छ तर लेख्दै जादा एउटा घटना वा कुराले धेरै कुरालाई कोट्याईदिन्छ । एउटा कुराले अर्को तान्छ , अर्कोले फेरि अर्को । यो कोट्याउदै जाने क्रममा , खोतल्दै जाने क्रममा ,आफू भित्र दविएको भव्य सभ्यता नै प्रकट भईदिन्छ।

अनि आश्चर्य लाग्नु स्वभाविक हुन जान्छ । किनकि त्यो सोचेर वा बोलेर सायदै देख्न सकिन्छ । यस्तैे यस्तै कुरालाई मनन गर्दै , आज भोलि म पनि लेख्ने प्रयास गर्दै छु ।