त्यहीँ जीवन हुन्छ

मन भित्र प्रश्न थियो

यसैले आफैंलाई सोधिरहन्थे

“जीवन के हो?”

मन्दिर गए ,

पुजारीले भने-“ईश्वर यहाँ छ।”

मस्जिद गए,

मौलवीले भने-“ईश्वर त्यहाँ छ।”

पुस्तकालय गए,

दर्शनले हजार उत्तर दिए।

तर मन झन् भारी हुँदै गयो।

एक दिन थाकेर

 एउटा नदी किनार बसे।

न केही सोधे,

न केही खोजे

बसी रहे… बसी रहे।

हावाले पात हल्लायो,

नदी बगिरह्यो,

सास आफैँ चलिरह्यो,

म हेरिरहेँ,

अचानक  देखे

म सास होइन,

सासको साक्षी रहेछु।

त्यही क्षण

प्रश्न हरायो,

अर्थ भेटियो।

नदीले केही उपदेश दिएन,

हावाले कुनै मन्त्र पढेन,

तर मौनले

सबैभन्दा ठूलो सत्य भनिदियो।

त्यस दिनदेखि

म खोज्ने रहिन्,

म बेहोशी भइन।

जहाँ खोज समाप्त हुन्छ,

जहाँ बेहोशी होशमा फर्कन्छ

यसैले त तिमी भन्छौ

त्यहीँ जीवन हुन्छ।