ज्ञान!
तिमी उज्यालो किरण हौ,
अज्ञानको अँध्यारोलाई चिर्दै
सत्यको आँगनमा प्रवेश गराउने दीपशिखा हौ ।
तर श्रद्धा बिना तिमी अधुरो देखिन्छौ,
किनभने नतमस्तक नभएसम्म
बुद्धिले सत्य चिन्दैन,
शब्दले जीवन चलाउँदैन
शब्दमा भाव जोडिनै पर्छ
भावले श्रद्धा बनाउनै पर्छ।
श्रद्धा बिना ज्ञान रुखो रूख जस्तो,
फल नलाग्ने,
जसको हाँगाहरू घमण्डले भरिए पनि
जीवनलाई शीतलता दिन सक्दैन
हृदयलाई सौन्दर्यले रंग्याउन सक्दैन ।
जब श्रद्धा ज्ञानसँग मिल्छ,
त्यसको सुगन्ध आत्मामा बस्छ,
अहंकारको पर्दा च्यातिन्छ,
र हृदय स्वयं ब्रह्मको दर्पण बन्छ।
हे श्रद्धा!
तिमी ज्ञानको प्राण हौ,
जसले विज्ञानलाई साधन,
र आध्यात्मलाई साध्य बनाउँछ।
साँचो ज्ञान त त्यही हो,
जहाँ श्रद्धामा त्यो झुकेको छ,
शास्त्र र गुरु सहितमा डुबेको छ
र आत्मा परम सत्यतिर लम्केको छ
अनि अन्कण्डिस्नल लभमा फक्रेको छ ।
दियालो मासिक 