अनेक जन्म जन्म्याँ, चौराशी लाख काटी
थरिथरि अनुभव गरिसक्याँ, देह साटी साटी ।।
प्रकृति पुरुष भोगीलियाँ, आँफूलाई कत्ति मेटी
हृदय भरिकन यहाँ, प्रेमरस पिउँ भेटी ।।१।।
कदाचित मै भ्रममा, यसै भोगी मरिगया भने
जगत रसमा डुबी, प्रेमरस भुलिगया भने ।।
किञ्चित माफी पाउँला, हे ख्वामित् मनडुब्या भने
तिम्रा चरण कमलमा, तनै छोडिदिया भने ।।२।।
फगत बाच्न्याँ यसै, मनभरी आशक्त बोकि
प्रेमराग नबनी कसै, रागमै टासिन्याँ होकी ।।
पुलकित मन लाग्न्याँ, सदा अहोभाव राखी
प्रेम नै अन्तिम बुझ्न्याँ, मनुष्य जुनि बोकि ।।३।।
दियालो मासिक 